تیوال را تا همین یک ماه پیش، بیشتر علاقهمندان و مخاطبان هنر نمایش میشناختند. اما با عرضهی انحصاری بلیت کنسرت همایون شجریان از طریق این سامانه، طیف بزرگتری از مخاطبان هم با آن آشنا شدند. محمد عمروآبادی مدیرعامل این برند ده ساله است که توانسته به عنوان مهمترین و بزرگترین بازیگر بازار بلیت تئاتر در طی یک دههی گذشته، رهبری بازار را با اختلافی فاحش در دست خود نگه دارد.
قصهی تیوال زمانی جذابتر میشود که بدانیم تا به امروز اقدام به جذب سرمایه نکردهاند و تمام این دهه را به شکل مستقل و بوت استرپ (تامین سرمایه از محل درآمد) پیش آمدهاند. درطی این سالها، برندهای مختلف سعی بر حضور در این بازار داشتند و سرمایههای به نسبت کلانی نیز صرف نفود به حوزهی تئاتر کردند. اما امروز، جملگی آنها یا از بین رفتند و یا بازار محل تمرکزشان را تغییر دادند.
پادکست کارگاه کمک میکند که مسیر شغلی خود را حرفهای طی کنید و حوزهی منابع انسانی را بهتر بشناسید. با دنبال کردن کارگاه در کستباکس، اولین نفری باشید که از انتشار گفتگوی تازه مطلع میشوید. راهنمای استفاده از کست باکس
گفتگوی من با محمد عمروآبادی از نحوهی شکلگیری ایدهی اولیهی تیوال آغاز شد. او دربارهی نقش و تاثیر منابع انسانی و فرهنگ سازمانی گفت و مصادیقی را نیز برشمرد. همچنین، بخشی از گفتوگویمان به تجربهی مدیریت بحران تیوال در دوران کرونا اختصاص یافت و برنامههایی که برای حفظ برند در آن دو سال کذایی پیش بردند را توضیح داد.
در انتهای گفتگو، مختصری از برنامههای جاری و پیش روی تیوال پرسیدم و از برنامههای محمد عمروآبادی و تیماش برای ورود به بازارهای خارجی مطلع شدم.
با وجود قدمت، قدرت و اهمیت تیوال در فضای استارتاپی ایران، گفتوگوهای محدودی از موسسین این کسبوکار یافت میشود و محمد عمروآبادی و تیماش، کمتر در جریانهای رسانهای فضای کسبوکارهای آنلاین حضور دارند. او علت این ماجرا را، تمرکز حداکثری بر «تیوال» میداند و ترجیح میدهد که بهجای حضور در فضای خبری حوزهی فناوری، بیشتر بر امور اجرایی سازمانشان متمرکز باشد.
نگاه خاص او به مسالهی روابط عمومی شاید در تضاد با بسیاری از موسسانِ کسبوکارهای همردهاش باشد و بتوان از این منش، الگویی متفاوت استخراج کرد. از این نظر، شنیدن این ایپزود، علاوه بر علاقهمندان به راهاندازی کسبوکار آنلاین میتواند برای فعالان عرصهی روابط عمومی نیز جذاب باشد.
