مصائب زنانه در فضای کار مردانه
تاریخ انتشار:
میهمان:
S05E77آیلار مکی موسس و مدیر بازاریابی برند ژول است. برندی که در صنعت غذایی فعال است و با سرمایهای حداقلی توانسته رشدی نسبتا سریع را تجربه کند. اما قصهی زندگی خود او از برندی که ساخته جذابتر است: آیلار در ۹ سالگی از ایران مهاجرت میکند و پس از تحصیل و کار در آمریکا و کانادا، در حالیکه خانوادهاش خارج از ایران ساکن ماندهاند، تنها به ایران باز میگردد و پس از چندسالی کار در شرکتهای مختلف، برند ژول را بنیان میگذارد. با او دربارهی تجربهاش در مهاجرت معکوس و کار به عنوان «زن» در فضای ایران صحبت کردم.
پادکست کارگاه را در اپهای پادکست دنبال کنید. کستباکس ↗اپل پادکست ↗
تماشای گفتوگو
اگر نسخهی ویدیویی اپیزود در کادر بالا پخش نشد میتوانید بهطور مستقیم در یوتیوب تماشا کنید. IP Geolocation by DB-IP
متن معرفی اپیزود
هیچ بعید نیست که با عنوان این اپیزود موافق نباشید. اما اگر پای صحبت چند زنِ کارآفرین بنشینید و با چند نفر از همکاران خانمتان گفتوگو کنید، بهتر به این باور میرسید که «مردانه» دانستن فضای کار حرفهای در ایران چندان هم اشتباه نیست. آیلار مکی اما یک تفاوت بارز با همهی زنان کارآفرین و متخصصی دیگری که میشناختم دارد: او در ایران بزرگ نشده و بخش مهمی از زندگیاش را در جغرافیای دیگری سپری کرده است. او بر خلاف موجِ مهاجرتی قالب، پس از تحصیل و چندسالی تجربهی کاری در دو کشور آمریکا و کانادا، به ایران باز میگردد و مسیر شغلیاش را در سرزمین مادری ادامه میدهد.
پادکست کارگاه کمک میکند که مسیر شغلی خود را حرفهای طی کنید و حوزهی منابع انسانی را بهتر بشناسید. با دنبال کردن کارگاه در کستباکس، اولین نفری باشید که از انتشار گفتگوی تازه مطلع میشوید. راهنمای استفاده از کست باکس
این گفتوگو با شما ادامه دارد.
با عضویت رایگان، دیدگاهتان را بنویسید و پروفایل خودتان را در کارگاه داشته باشید.
دیدگاهها برای همه قابل خواندناند. برای نوشتن، وارد حساب خود شوید.



دیدگاهها (۲)
دومین بار است که سفارش میدهم و بالای ۳ ساعت تاخیر داره، پیشنهاد می کنم اگر شام می خواهید نهار سفارش بگذارید. نه هیچ پاسخ موجهی، نه جبرانی هیچی!
به جای اینکه تشریف ببرید تد سخنرانی کنید تعداد پیک ها و خدماتتون رو بهبود بدید
همه مطالبی که خانم مکی گفتن رو خیلی دوست داشتم ، به جز قسمت اضافه کاری، خانم و آقا هم نداره، کاش کارفرما ها براشون جا بیافته آدم ها غیر از کار کارمندی زندگی هم دارن، چرا باید یکی تا ۱۱ شب کار کنه ! یا کار و زمانبندی کارفرما اشتباهه که مجبوره نیرو هر شب زیاد بمونه، یا نیرو کم گرفته ، در کل یکبار دوبار اشکال نداره، ولی نه هر شب، ما یه کارفرما داشتیم میخواست همه مثل برده تا ۱۱ شب همیشه باشن تازه جمعه و پنج شنبه هم همیشه گوشی جواب بدن! چرا بعضی کارفرما ها مثل ربات میمونن و فکر میکنن کارمندا خونه و زندگی ندارن، مرد و زن هم فرق نمیکنه ، کاش این فرهنگ جا بیافته که بیش از حد سر یه کار نمونیم تا دیروقت و برای خودمون ارزش قایل باشیم ، یه فرد باید برای غذای فرداش وقت داشته باشه که غذای سالم درست کنه ، باید ساعاتی از روز کنار خانواده اش باشه و گاهی برای خودش بره ورزش ، همه زندگی کار نیست ، کاش این رو همه آگاه باشن