واکاوی تجربه‌ی خروج از استارتاپ

خروج موسس یا موسسین اولیه‌ی یک استارتاپ از آن و واگذاری‌اش به سهامداران تازه، تجربه‌ای جذاب و توأمان کم‌ترتکرارشده در اکوسیستم استارتاپی ایران است. علی سریزدی قریب به دو سال پیش کسب‌وکاری که خود موسس‌اش بود را پس از پنج سال، به‌طور کامل واگذار کرد و از آن جدا شد. حالا که دو سال از آن ایام گذاشته، از او پرسیدم که آن تجربه را چه‌طور روایت و البته قضاوت می‌کند.

فرایند واگذاری یک استارتاپ، آن‌هم در مرحله‌ای که دو راند جذب سرمایه داشته و توانسته به بازیگر مطرحی در صنعت خود شود، ابدا ساده نیست. خصوصا در جغرافیایی که تجربه‌های مشابه کم‌شمارند و در از همان تعداد انگشت‌شمار هم اطلاعات زیادی در دست نیست.

علی سریزدی این اپیزود، با دقت و تفصیل، گام‌های این فرایند را از منظر تجربه‌ی خود روایت کرد. گفت‌وگوی‌مان محدود به بعد فنی و اجرایی نبود و کمی درباره‌ی امکان‌هایی که پس از این تصمیم برای او فراهم آمد، صحبت کردیم. هم‌چنین، دلایل اتخاذ این تصمیم و مسائلی که او را برای دست کشیدن از استارتاپی خوش‌آتیه وا داشت را هم به بحث گذاشتیم. شنیدن‌اش، بی‌شک، می‌تواند برای هرکه در فضای استارتاپی ایران مشغول است، مفید باشد.

درباره‌ی علی سریزدی

علی سریزدی کار خود را از موطن‌اش، یزد آغاز می‌کند. در آن‌جا شرکتی در حوزه‌ی طراحی وبسایت داشته که دکتردکتر نیز از دل آن شرکت سر بر می‌آورد. رفته‌رفته و با توسعه‌ی دکتردکتر، مجبور به مهاجرت به تهران می‌شود و در دو راند برای استارتاپ‌اش سرمایه جذب می‌کند.

پس از واگذاری دکتردکتر به شرکت لیان، دوباره به یزد باز می‌گردد و بعد از چندی، فعالیت‌های تازه‌ای را در حوزه‌ی استارتاپی آغاز می‌کند. او همینک با همراهی برادران‌اش، کسب‌وکار «دانزی» را که در حوزه‌ی آموزش کودک و نوجوان فعال است، راه می‌اندازد و موفق به جذب یک راند سرمایه نیز شده است.