زیستن و کار کردن در ایران امروز، بیش از آنکه مسئلهای صرفاً اقتصادی یا فردی باشد، به پرسشی دربارهی آینده بدل شده است؛ آیندهای که برای بسیاری از ما از معنا و امکان تهی شده یا دستکم دیگر بهسادگی قابل تصور نیست.
در این گفتوگو با مجید حسینینژاد، از تجربهی علیبابا و بحرانهای پیاپی سالهای اخیر آغاز کردیم و به مسئلهای عامتر رسیدیم: اینکه در زمانهی فرسودگی، امید چه نسبتی با تعهد دارد و چگونه میتوان میان واقعبینی نسبت به وضعیت موجود و تلاش برای ساختن آیندهای دیگر ایستاد.
