در این اپیزود با پژمان موسوی به سراغ یکی از مفاهیم دشوار و در عین حال متداول در حوزهی فرهنگ رفتیم: ابتذال. مفهومی که اغلب در شکل قضاوتهای اخلاقی ظاهر میشود، اما ریشههای عمیقتری دارد؛ از فرسودگی معنا و حذف ظرافت در زبان گرفته تا سطحیشدن روایتها، مصرفزدگی محتوا و فروپاشی معیارهای تشخیص کیفیت. نقطهی عزیمت ما تجربهها و تأملات او در مجلاتی چون مروارید و تجربه بود؛ جایی که موسوی سالها با پدیدهی میانمایگی فرهنگی از نزدیک روبهرو شده است.
در بخش میانی گفتوگو با پژمان موسوی تلاش برآن بود که از صورتهای مختلف ابتذال را در رسانه و محتوا صورتبندی نسبتا مشخصی ارائه شود: زمانی که سرعت جای دقت را میگیرد، تولید انبوه جای تأمل را، و الگوریتمها سلیقه را هدایت میکنند. پرسیدیم چگونه «عمق» در جهان امروز به یک کالا تبدیل شده و چرا حتی تلاش برای سادهگویی نیز میتواند به سطحینویسی بینجامد.
با معرفی: مجله حوالی
حوالی مجلهای مستقل و موضوعمحور است که هر شمارهاش را حول یک ایدهی واحد میسازد؛ ایدهای که معمولاً از دل زندگی روزمره میآید، اما با نوشتار دقیق و نگاه تحلیلی، تبدیل میشود به دریچهای برای فهم عمیقتر فرهنگ و جامعه. حوالی از آن دست مجلاتی است که در زمانهی سرعت و سطحیخوانی، هنوز بر فکرکردن، مشاهده و روایت ایستاده است؛ مجلهای که نه دنبال مد روز است، نه دنبال کلیشهسازی، بلکه دنبال ساختن فضایی برای تأمل.
شمارهی تازهی این مجله با موضوع «شهرک» منتشر شده؛ پروندهای درباره نسبت ما با شهر، امنیت، دیوارهایی که دور خود میکشیم و سازوکارهای روانیِ زیست در فضاهای یکدست و کنترلشده. اگر این جنس نگاه برایتان ارزشمند است و میخواهید به ادامهی حیاتِ یک مجلهی مستقل کمک کنید، میتوانید این شماره را از سایت حوالی کنید و سهمی در دوام این تلاش فکری داشته باشید.
اپیزودهای مرتبط به این گفتوگو
