جنگِ بی‌پایان: برابری جنسیتی چگونه میسر می‌شود؟ مشکات اسدی | جامعه‌شناس سیاسی | مدیرعامل آنسو

مشکات اسدی سالیانی در فضای دانشگاهی و سپس حکمرانی فعالیت کرده و حالا در عرصه‌ی کارآفرینی مشغول است. آن‌چه در او ثابت مانده، دغدغه‌مندی‌اش نسبت به حوزه‌ی زنان و جنسیت است. با او درباره‌ی نابرابری‌های جنسیتی، شکاف‌های جنسی و شیوه‌های کنش‌گری موثر در این‌باره گفت‌وگو کردم.
مشکات اسدی

صحبت درباره‌ی زنان و مسائل‌شان، همواره دشوار است. این دشواری، الزاما به‌دلیل مسائل سیاسی نیست و به‌فرض من، پیچیدگی‌های اجتماعی بر آن اولویت دارد. مشکات اسدی از جمله کسانی‌ست که «سعی بر مواجهه نابرابری جنسیتی» را کارویژه‌ی خود تعریف کرده و در هر نقش و نهادی که حضور داشته، حول آن کنش داشته. چه زمانی‌که در فضای دانشگاهی مشغول بود، چه بعدترش که بخشی از دستگاه حکمرانی شد و چه حالا که در فضای کارآفرینی اشتغال دارد.

گفت‌وگو با مشکات اسدی را از مفهوم «تبعیض مثبت» آغاز کردم. موضوع و یا به عبارت بهتر، موضعی که کم مخالف ندارد و حتی در میانِ برخی از گروه‌های فمنیست نیز با آن تقابل می‌شود. مشکات با کلاهِ معلمی‌اش، ساختاربخشِ گپ‌وگفت‌مان شد و نگاهی به پیشینه‌ی تلاش‌های جوامع مدنی برای مواجهه با نابرابری جنسیتی انداخت و مساله را نه از موضعِ یک کنش‌گرِ صرف، که یک تحلیل‌گر بسط دهد.

این اپیزود برای من، بی‌اغراق، پر از یادگیری بود و انبوهی از کلیدواژه‌ها از آن عایدم شد که شایسته‌ی تامل‌اند. امیدوارم که صحبت‌های مشکات اسدی برای شما نیز چنین کارکردی بیابد و سرآغازی برای تفکرِ بیشتر بر مساله‌ی زنان، این بزرگترین گروهِ اقلیت در همه‌ی جوامع شود.

با همراهی: مای لیدی

8 مارس روز جهانی زنان است که در سراسر جهان فعالیت‌هایی در این خصوص انجام می شود.

در ایران، مای‌لیدی هرساله به مناسبت این روز، کمپین های آگاهی بخشی برگزار می کند. امسال مای لیدی از موانع و محدودیت‌هایی صحبت می‌کند که زنان در مسیر پیشرفت و دست‌یابی به اهداف‌ خود با آنها روبه‌رو هستند. موانعی که گاهی واضح و ملموس‌ند، گاهی آن‌قدر در زندگی روزمره گم شده‌اند که از دید و توجه دور مانده‌اند، اما همچنان تأثیر آنها را روی فرصت‌های برآورده نشده و انتخاب‌های زنان می‌بینیم.

مای‌لیدی به عنوان بزرگ‌ترین و پیشروترین برند تولید کننده محصولات بهداشتی پریود در ایران، همیشه فراتر از تولید محصولات با کیفیت حرکت کرده و بر سلامت زنان تمرکز ویژه ای داشته است. علاوه بر آن این برند طی این سال‌ها تلاش کرده فراتر از فعالیت اصلی خود، به مسائل و چالش‌های زنان توجه ویژه داشته باشد و در مسیر توانمندسازی زنان فعالیت کند.

شما نیز می توانید از دیدگاه‌های‌تان درباره محدودیت‌هایی که زنان در مسیر پیشرفت و دستیابی به اهداف خود با آن‌ها مواجه بوده‌اند را در شبکه های اجتماعی اینستاگرام و ایکس با #از_نابرابری_بگو با دیگران به اشتراک بگذارید.

امتیاز بدهید!
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته‌های مرتبط
نیما نامداری

کسب‌وکار استارتاپی: بنگاه اقتصادی، نهاد مدنی یا بازیگر سیاسی؟ نیما نامداری، مدیرعامل کارنامه

اکوسیستم استارتاپی ایران در سال‌های اخیر، خواسته یا ناخواسته از رخدادهای اجتماعی-سیاسی متاثر شده و در برخی موقعیت‌ها بر جامعه اثر گذاشته است. در این گفت‌وگو با نیما نامداری تلاش کردیم نقش و تعریف این گروه از بنگاه‌های اقتصادی را در بستر فرهنگی-تاریخی‌شان مرور و فرازونشیب‌هایی که از سر گذرانده‌اند را از منظری غیر کسب‌وکاری توصیف کنیم.
ادامه
حامد بیدی

تراژدی اینترنت در ایران: زمان دست کشیدن از کنشگری فرا رسیده؟ حامد بیدی | مدیرعامل کارزار

بیش از هشتاد روز از قطع اینترنت در ایران می‌گذرد و «اینترنت طبقاتی» با نامِ تازه‌ی اینترنت پرو اجرایی شده است. همین دو گزاره نشان می‌دهد مهم‌ترین اهدافِ کنش‌گرانی که بر «حق اینترنت» متمرکز بودند، از میان رفته و تاریک‌ترین سناریویی که می‌توانستیم تصور کنیم، به‌وقوع پیوسته است. در این موقعیت، زمانِ پذیرشِ شکستِ کنش‌های خشونت‌پرهیز برای احقاق حقوق مدنی فرا نرسیده است؟
ادامه
علی هادوی

پدیدارشناسی «خشم» در میان ایرانیان پس از دی خونین ۴۰۴ | علی هادوی | مدرس دانشگاه

دی‌ماه خونین ۴۰۴ پرسش‌هایی جدی پیش روی ما گذاشت؛ از جمله اینکه در میانه‌ی سوگ و خشم فراگیر، فلسفه چه نسبتی با اکنون پیدا می‌کند و متفکر چه باید بکند. در این اپیزود، علی هادوی صورت‌بندی متفاوتی عرضه می‌کند. او به‌جای رجوع فوری به چارچوب‌های پیشین، تلاش می‌کند با رویکردی پدیدارشناسانه خودِ این موقعیت را در اکنونش بفهمد.
ادامه
Total
0
Share