کارگاه یک‌ساله شد | راهی که آمدیم و کاری که کردیم

کارگاه یک‌ساله شد

کارگاه یک‌ساله شد. درست در همچون روزی در سال پیش، اولین اپیزود کارگاه منتشر شد. راستش را بخواهید، آن‌روز، خیلی مطمئن نبودم که آن آغاز، آن‌قدری طولانی شود که ۳۶۵ روز بعدش برای تولدش چیزی بنویسم. ولی شد، و چقدر هم به من خوش گذشت در این ایام.


کارگاه یک پروژه‌ی شخصی بود و هست. بنا بود که ابزاری برای معاشرت بیشتر باشد در ایام کرونا. اما خیلی زود برایم مهم شد. فکر کردم که چقدر جای محتوایی این‌چنین در بین انبوه سایت‌ها و پادکست‌ها و ویدئوهای غیر خالی‌ست: محتوایی صادقانه و واقعی که تجربه‌ی منحصر بفرد آدم‌های مختلف را روایت کند.

در این مدت، فکر می‌کنم بسیار بیشتر از هر مخاطب دیگری، بی اغراق، از کارگاه یاد گرفتم. در دل هر گفت‌وگو، چند نکته برداشتم و چیزهای تازه فهمیدم. امیدوارم که آدم‌هایی که ما را شنیده و یا دیدند هم، برای‌شان فایده ساخته باشد.

برای سال و سال‌های پیش روی کارگاه، ایده‌های مفصلی دارم. بخش‌های تازه‌ای به کارگاه اضافه شده که به‌زودی درباره‌شان حرف می‌زنیم. از جایی به بعد، کارگاه برایم فقط یک پادکست نبود و فکر کردم که می‌تواند کارهای دیگری هم بکند. امیدوارم که از پس‌شان بر بیایم.


امروز مطلبی هم در ویرگول نوشتم که از تجربه‌های این یک‌سال (به عنوان پادکست‌سازی آماتور) حرف زدم. به چند دوست نزدیک گفتم و حالا این‌جا هم می‌نویسم: پادکست ساختن یکی از جذاب‌ترین کارهایی بوده که در تمام زندگی‌ام تجربه کردم.

همین‌جا، دوباره، به همه‌ی آن‌هایی که امکان و میل‌اش را دارند، پیشنهاد می‌کنم که پادکست درست کردن را در پیش بگیرند. هم کلی چیز تازه یاد می‌گیرید، هم خوش می‌گذارید، هم دوستان تازه پیدا می‌کنید و هم در نهایت‌اش، محتوای جذاب پدید می‌آورید: چیزی‌که فضای وب خیلی به آن نیاز دارد.


از وقتی یادم هست، کار می‌کنم. برای من کار چیزی ورای «کار» است و گویی،…
Total
0
Shares
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

برای بهبود مسیر شغلی خود می‌توانید روی کمک و همراهی مشاوران متخصص کارساز حساب کنید
دریافت مشاوره شغلی